Herkenning

Ik hoor je wel
maar ik zie
je ogen vol stilte
spreken
een andere taal.
Wat zie je,
weet je zeker
wat je ziet.
Langs woorden heen,
door elk gebaar
vind je sporen,
tekens van verdriet.
Te ver weg
misschien,
jouw vluchthaven
van mijn cocon.
Ik vraag je niet
waar is het einde,
we weten beiden
hoe ’t begon.