Augustusmaan

Augustusmaan Je zei augustusmaan is de meest heldere maan terwijl onbereikbare sterren uit je ogen gleden. Ik keek omhoog, op zoek naar jou; ik vond je ergens ver beneden. Jij bent de maan ik ben de zon en in mijn nacht kom ik jou weer tegen. In jouw licht mysterie in materie, geef je me…

De berg

De berg Als ik de zon ben kun jij de berg dan zijn mijn zonlicht vangen schaduwen tonen waarin ik mezelf herken. Kan ik naast je staan tegen je leunen, rusten in je dalen verander ik in de maan. Wat zie je van zo ver de nacht door zonnestralen; geef me je kracht in je…

J.M.

J.M. Heb je niets geleerd van het leven van de mensen. Heb je het niet gezien de tempel, het “zijn” zonder de grenzen. Kon je niet bereiken wat je ‘t meeste liefhad, wat je wilde zien en begrijpen. Je dronk van de boeken, terwijl het je dorst niet stilde. Je was jezelf vergeten het was…

Brief aan jou

Brief aan jou Er stonden woorden voor het raam. Zo ver weg, maar ik kon hun gelach wel horen. Hete adem op de ruiten, zij stonden in hun spiegelbeeld maar kwamen niet naar buiten. Ik wierp boze blikken op hun gezichten en voelde me verlinkt: ik schreef al 3 gedichten maar een brief aan jou…

Naar huis

Naar huis Lijf rust nu van elk aards gebrek, het doelloos bewegen langs elk vertrek, wetend je eigen taal, je eigen geur en jezelf tegenkomen achter iedere deur. Rust nu van lachende tranen, feestgedruis; mens, sluit je ogen laat je Zelf los en kom naar huis.

Welkom

Welkom Welkom in het rijk van papieren gekte Het woord weet slechts wat de zot hem vertelt in stilte gelijnd letterlijk uitgespeld. Kan de wijze zeggen wat de zot al weet dat na papieren zinnen, door strofen door woorden als kruimels ik jou vergeet en je opnieuw zal vinden daar ik al schrijvend ga maar…

Herkenning

Herkenning Ik hoor je wel maar ik zie je ogen vol stilte spreken een andere taal. Wat zie je, weet je zeker wat je ziet. Langs woorden heen, door elk gebaar vind je sporen, tekens van verdriet. Te ver weg misschien, jouw vluchthaven van mijn cocon. Ik vraag je niet waar is het einde, we…

Onthechting

Onthechting Misschien ligt het antwoord al besloten in de vraag: onthechting, is dat niet waar ‘t om gaat? De kilte toont zich als iets liefs ons verlaat maar is de kilte niet een deel van wat bestaat? In eigen huid gevangen kan een mens een band aangaan die, met vreemde woorden omkleed, uit verlangen blijft…

Doorgaan

Doorgaan Een lach is de jas van mijn tranen en fluisterstil is mijn geschreeuw. Waarom, waarom; de woede in mijn hart; bij je zijn is al wat ik wil. Zoveel woorden geef ik jou, ik praat, ik zing, ik huil, je hoort niet wat ik zeg. Met mijn rug tegen de muur sta ik in…