Van binnen

Van binnen Ik reik nu naar binnen ontvouw muren rondom de ware kern ik zie jou en jouw hand in de verte waarom telkens weer zo veel en zo vaak leiden onze wegen weg van het geheel stenen beschermen maar beperken ook de onmacht achter tranen die je altijd onzichtbaar acht ik huil ze voor…

Weet je nog?

Weet je nog? Vonken dansen plagend rond je mond, in je ogen Ik herken je. Weet je nog? Toen wij licht waren, sterren stoeiend om de maan, verworden tot nieuwe hemellichamen en elkaars kern van binnen kenden. Telkens verlieten wij onszelf zonder enige vorm van spijt of afscheid waaiden lachend als stof uiteen. Weet je…

Te

Te Teveel te vaak het gevoel is te groot in deze huid waar ik woon ik zie jou jij ziet mij te weinig tijd te weinig zin te beperkt dit leven uiteindelijk rekt huid mee en recyclen tranen wel.

Bang bang bang

Bang bang bang Moeder heilige geest allerzielen in stilte bid ik aan terwijl de aarde breekt eilandjes verdwijnen in de verte onhoorbaar gefluister ik ben bang ik zeg niets meer het vlees is moord geworden haat angst verdriet het goede, het pure dobbert in het duister in de stilte mime ik mijn verdriet zo nu…

En zo vind ik je weer

En zo vind ik je weer En zo vind ik je weer onder mijn ogen tussen de regels door belaagd door gewoonten zintuigen zijn duidelijk niet te vertrouwen dat wist ik al na herkenning het zoeken herhaling is groeipijn voelen en nooit zeker weten wie je bent met ogen dicht met open armen zo verlies…

Voor Nikky

Voor Nikky Je knipoogt naar me ik glimlach terug je richt je oren ik hoor jou ook ik weet zeker dat als wij maar lang genoeg naar onze stilte luisteren als ik maar lang genoeg blijf zitten als jij maar lang genoeg blijft spinnen ik zal begrijpen waarom we hier eigenlijk Zijn.

Veilig

Veilig Ik dacht zandkastelen bouwen wij, de mensheid, reikend naar de hemel, omhelsd door wolken terwijl de grond uit het zicht verdwijnt, maar ik zag muren vallen, andermaal keren zij tot stof terug, begroeten hun makers met een schreeuw van machteloosheid en ik wist schuilen kunnen wij, de mensheid, alleen in de huid waarin we…

Een roos voor jou

Een roos voor jou Blaadje voor blaadje ontvouwt zich een verhaal de kern beschermd door tedere zachtheid, enkel ruimte gevend aan de zon. Blaadje voor blaadje openbaart zich schoonheid, eigenheid – de buitenkant als spiegel voor de eigen ziel.

Het immer afscheidnemen

Het immer afscheidnemen Het immer afscheidnemen slaat diepe stiltes in de vasthoudende zoete woordenvloed, staat altijd in de hoek van de gedachtengang waar onze ontmoeting plaatsvond en wij hand in hand wachten op het opengaan en sluiten van een willekeurige deur.

Mooi

Mooi Schoorvoetend sluit ik mij aan bij de rij verliefden, mensen gesloopt door gevoel een zoete pijn, een hels verlangen, handen, monden zoekend en dan, ontdaan van muren schuifelen we als geliefden elke seconde een heel leven verder. Het is hoop het is liefde het is angstaanjagend mooi.

Zij is niet mijn liefste

Zij is niet mijn liefste Zij is niet mijn liefste, zij deelt niet mijn houden van. Sprekend, puur een vergezicht, lijkt zij op te gaan in mijn leven, ik herinner me toekomst als warmte, de lege plek aangeraakt door stukjes samen-zijn. Zij is niet mijn liefste, zij deelt mij. En het is goed.