Stilte

Stilte
als een grote witte wolk
hang je boven de bergen.
Zo alleen, zo rustig.
Een enkel geluid is erop uit
om jouw rust te tergen.
Stilte
de zon koestert je
in de laatste stralen
van haar ondergaande warmte.
Zacht kruip je in de dalen
van de bergen die je omarmen.
Stilte
je bent een veel bezongen vriend
die velen toch niet kan bekoren
en die wellicht mijn woorden niet verdient.
Maar stilte, je bent me zo vertrouwd,
ik kan je al bijna niet meer horen.