Samenzijn

De hele dag
hebben we weer geleefd.
Af en toe klonk er een lach
om iets wat we hadden beleefd.
Urenlang hebben we gepraat,
de hele dag waren we samen.
Iemand zei: “Het is al laat”,
toen de laatste minuten kwamen.
We moeten nu even alleen staan
– zo heeft de tijd beslist,
maar morgen zullen we samen verder gaan
waar de tijd de sporen heeft uitgewist.