Jouw vriendschap

Ik voelde hoe jouw vriendschap
mij verwarmde, beschermde, zo vertrouwd,
toen iemand mij vertelde
hoeveel je van me houdt.
“Doe haar geen pijn”,
had jij gezegd, toen ik een beweging maakte.
De oppervlakte scheen stevig te zijn,
maar jij hoorde hoe het daaronder kraakte.
Je hebt me gewaarschuwd, dat weet ik wel,
maar de waarschuwing was te laat gekomen,
want ik had daarvoor heel snel
mijn beslissing al genomen.
Je weet dat ik pijn en verdriet zorgvuldig meed,
je weet zo vaak wat ik bedoel
en ik ben blij dat jij zonder woorden weet
hoe ik me voel.
Daarom: is dit een fout
en mocht het daarom verkeerd gaan,
zeg niet dat je niet meer van me houdt,
laat me niet alleen staan.