Augustusmaan

Augustusmaan Je zei augustusmaan is de meest heldere maan terwijl onbereikbare sterren uit je ogen gleden. Ik keek omhoog, op zoek naar jou; ik vond je ergens ver beneden. Jij bent de maan ik ben de zon en in mijn nacht kom ik jou weer tegen. In jouw licht mysterie in materie, geef je me…

Teveel

Teveel Een wirwar van beelden, ik verlies mezelf in woorden en dromen. Met gesloten ogen wacht ik op de rust die niet zal komen, want teveel ogen zie ik, teveel stemmen hoor ik en ik denk van alles veel te veel. Met in de verte een dag die wacht; zoveel gevoelens in zo’n korte nacht.

Onderwereld

Onderwereld ‘s Nachts komt een wereld tot leven een wereld waar de goden slapen en waar het verdriet ontwaakt. Stilaan, door duisternis omgeven wordt de stilte tot een wapen dat voor altijd de kern bewaakt. ‘s Nachts kan men het denken horen over wat goed is en wat verboden. Een gevoel wordt hier achteloos vermoord…

In de nacht

In de nacht In de nacht zijn er geen stemmen in de nacht is er geen gefluister nee, woorden zijn er niet. Geen zinnen die zich een weg banen door vele zinloze gesprekken nee, in de nacht zijn er slechts tranen voor elk onbereikbaar ver verdriet. In de nacht wordt geschreeuwd in de nacht wordt…

Eindelijk

Eindelijk Deze nacht klaagt mijn hart niet het is nu eens stil. Deze nacht is er geen verdriet omdat ik dat niet wil. Eindelijk wist het hart zich een weg te banen naar een evenwicht tussen vreugde en pijn want eens komt er een eind aan alle tranen eens zal er berusting zijn. Deze nacht…

Hoofdtelefoon

Hoofdtelefoon In het donker klinken tonen binnen de muren waartussen mensen wonen. Muziek vult de lege uren waarin de wereld slaapt. Er klinkt geen stem, geen lach, wanneer men moed bijeenraapt voor een nieuwe, volgende dag. De melodie gaat rustig voort, een kleine voldoening in de nacht voor degene die haar hoort. Iemand die geduldig…

Nacht

Nacht Het huis rust nu van daagse dingen, door duisternis omhuld, door stilte bedekt totdat morgen de vogels weer gaan zingen. De mensen, moe van lopen, doen, denken, liggen nu te zamen of alleen totdat morgen de plicht hen weer zal wenken. Vergetelheid in kleine kamers, geen liefde, geen haat. Mensen liggen sprakeloos, verloren in…

En weer

En weer Dit is weer één van die beruchte nachten, het bekende gevoel dat ik ergens op zit te wachten, maar ik weet niet op wat. Soms ben ik het wel eens zat. Met een stalen gezicht, alleen om mezelf te jennen, schrijf ik maar weer een gedicht.

Stil verlangen

Stil verlangen Ik keek naar buiten met een zucht. Sterren flonkeren in de zwarte lucht. Het is koud, buiten en hier, in mijn hart. Tranen rollen over mijn wangen als ik denk aan jou en waar je zou zijn. Een stil verlangen en veel pijn, telkens wanneer ik je zag. Ik zou je overal herkennen…