Als woorden alles zijn

Als woorden alles zijn als woorden alles zijn als woorden de laatste zijn als woorden het enige is wat verdriet kan borgen buig ik mijn hoofd en fluister zacht jouw hand op mij jouw ogen dichtbij jouw ziel raakt de mijne ach, Lief niemand hoort ons niemand ziet ons laat me toe laat me gaan…

Woorden van twijfel

Woorden van twijfel Met woorden wordt uitgebeeld wat ik moet zien te bereiken. Ik luister maar in een ander mens kan ik niet kijken. Ik vertrouw op de stilte die na je woorden komt, zie de weg in de rust die ik in je ogen vind maar als het woord verstomt en het beeld vervaagt,…

De reizigers

De reizigers Het papier was de grens waar letters zegevierden, woorden sneuvelden, waar de rede een reden werd. Het was grensverleggend zogezegd toen de strijd zich keerde en in bewegingloze stilte van het onrustige hart schreeuwde om de waarheid, vocht voor de waarde van het eigen bestaan. De kracht van de heimwee maakte de tekens…

De lieve vrouw

De lieve vrouw In taal gevangen zachtheid woorden vol verlangen beschrijven haar ogen en alles wat ze zegt. Afstandige woorden houden ons in een lettergreep waar zij staat lig ik aan haar voeten. Gevallen woorden raap ik van de klinkers sommige laat ik onuitgesproken achter maar kijk, de lieve vrouw neemt ze weer mee.

Stil protest

Stil protest Hoeveel woorden nog voor hoeveel nachten terwijl ik schrijf voortleef wat heeft een woord te zeggen met altijd dezelfde ademtocht, een reis langs zwarte ramen op vleugels van twijfel. Is dit dan waarheid: woorden openen deuren – stilte ook, soms schrijf ik ‘s nachts op de muren.

Ik kan je niet bereiken

Ik kan je niet bereiken Ik kan je niet bereiken ondanks dat mijn hart vleugels heeft, mijn woorden reizen kunnen; ik kan je niet bereiken. Is het de plaats, de tijd, de reden? Elke keer probeer ik het opnieuw, met oud vertrouwen en reeds vervlogen hoop neem ik je mee op de vlucht en we…

Brief aan jou

Brief aan jou Er stonden woorden voor het raam. Zo ver weg, maar ik kon hun gelach wel horen. Hete adem op de ruiten, zij stonden in hun spiegelbeeld maar kwamen niet naar buiten. Ik wierp boze blikken op hun gezichten en voelde me verlinkt: ik schreef al 3 gedichten maar een brief aan jou…

Welkom

Welkom Welkom in het rijk van papieren gekte Het woord weet slechts wat de zot hem vertelt in stilte gelijnd letterlijk uitgespeld. Kan de wijze zeggen wat de zot al weet dat na papieren zinnen, door strofen door woorden als kruimels ik jou vergeet en je opnieuw zal vinden daar ik al schrijvend ga maar…

Teveel

Teveel Een wirwar van beelden, ik verlies mezelf in woorden en dromen. Met gesloten ogen wacht ik op de rust die niet zal komen, want teveel ogen zie ik, teveel stemmen hoor ik en ik denk van alles veel te veel. Met in de verte een dag die wacht; zoveel gevoelens in zo’n korte nacht.