Wat als

Wat als tederheid verwondt liefheid komt onderhuids bedreigende zwakheid je blijft op afstand of misschien ben ik te dichtbij gekomen herkennen van jouw verdriet mijn zwakte we gaan voort op golven van stilte wat als Ik je vast zou houden en je onuitgesproken ziel aan zou raken?

Het immer afscheidnemen

Het immer afscheidnemen Het immer afscheidnemen slaat diepe stiltes in de vasthoudende zoete woordenvloed, staat altijd in de hoek van de gedachtengang waar onze ontmoeting plaatsvond en wij hand in hand wachten op het opengaan en sluiten van een willekeurige deur.

Soms is het genoeg

Soms is het genoeg Soms is het genoeg. De stilte in de zinnen de stilgehouden gevoelens in je stem, die ik zo beter horen kan dan wanneer je had gesproken; mijn hand omvat mijn hart, ik geef ze jou als je de woorden zoekt. Jij, ik en stilte. Soms is het genoeg.

De laatste stilte

De laatste stilte In de eerste stilte na het zoveelste woord heeft het afscheid plaatsgevonden, niet de woorden, niet de taal was het waardoor wij elkaar niet verstonden. Wellicht de angst voor het ongezegde, een gevoel van ongemak maakte dat je opstond tegen mijn zin, het was de laatste stilte die ons onderbrak.

Ik bevecht de tijd

Ik bevecht de tijd Ik bevecht de tijd terwijl ik verder schrijf niets verwacht van de bekende stilte van een bekende nacht. Wat kan ik doen nu mijn hart verweven is met nieuwe woorden en oude herinneringen die nooit meer geven dan datgene waaraan mijn hart zich hecht. Ik verwacht niets terwijl ik verder schrijf…

Burcht

Burcht Zo veelzeggend, die stilte om je heen een burcht zonder deuren of muren grensverleggend, ogen van steen; de waarheid heeft het hart te verduren. Wat wil je dan als je uitkijkt op de binnenplaats van het kasteel hoop je dat die muur een keer bezwijkt of is zoveel ruimte dan weer teveel?

Wauw! Een nieuwe dag

Wauw! Een nieuwe dag Wauw! Een nieuwe dag gaat open, zonlicht omsluit mensen en vormen, werpt hun schaduwen vooruit in de ontwakende straat. En ik, ik sta hier simpelweg te stralen in de schaduw van dit al, ik sta hier zomaar wat te zijn zomaar wat te lachen luisterend achter de stilte naar wat nog…

Ik en nog iets anders

Ik en nog iets anders Steeds stelde ik mijzelf de vraag waarom ik kon huilen terwijl ik lachte en waarom ik even zo vaak kon lachen door mijn tranen heen. Steeds trachtte ik het te begrijpen, maar ik nam enkel waar dat ik er was en nog iets anders en in eigen stilte waren wij…